Po të isha tjetër njeri...

Nëse do të zgjohesha në një vend tjetër, në një epokë të shkuar, në trup e shpirt të një njeriu tjetër që nuk do të ishte unë, do të mishërohesha prap në ty. Po të mundja të ktheja kohën pas, do t'i kisha bërë të gjitha gjërat ndryshe, vetëm dicka nuk do e ndryshoja kurrë, do të të doja prap, njësoj!

Do kisha festuar ndryshe, duke jetuar cdo minutë e cdo ditë në vrullin e një shpejtësie marramendëse, do të isha një njeri më i mirë e do ndiqja nga pas këmba këmbës cdo dëshirë që do më lindte aty për aty. Po prap do të të doja ty, njësoj! Do t'i zgjidhja një nga një njerëzit të cilëve do t'u falja më të shtrenjtën time kohë, do shtyja larg vetes cdo grimë sado të vogël negative duke zbutur hapësirën time me copëza lumturie, të gjitha do t'i bëja ndryshe, ty do të të zgjidhja prap, njësoj!

Do të doja më pak, si për të shuar me gllënjka etjen e një shpirti si i yti, do të të kisha mësuar të doje më gjatë, për të njohur edhe dhomat dyer mbyllur të një zemre si e imja. Të gjitha, padyshim të gjitha do t'i bëja ndryshe, në kohe tjetër e në vend tjetër, në epokë tjetër e në trup tjetër, vetëm ty do kisha zgjedhur të njëjtin!

Do kisha besuar më shumë veten e do ngulja këmbë të bëje dhe ti të njëjtën gjë, të bëje paqe me reflektimin tënd përballë pasqyrës! Do guxoja të të thyeja zemrën, të të trishtoja, të njihja tek ty momentet e dobëta e të sprovoja veten nëse do të mundesha t'ja dilja! Në të gjitha gabimet, do të zhvishja veten me peshën e fajit, do qeshja me të madhe pas cdo mësimi futur në xhepat e jetës e nuk do e ndalja hapin, drejt e tek ti do vija prap!

Po të mundesha, të shkatërroja kohën e bashkë me të, gjithë kujtimet marrë prej saj, ty do të gjeja njësoj, të pandryshueshëm, do të të gjeja edhe njëherë, për të jetuar veten nën një emërues të njejtë!
Po të mundesha të isha tjetër njeri, ty do të të zgjidhja përsëri...