Ti je alkool për venat e mia! Të shoh dhe tundohem! Vështirë të të rezistoj, je aq i lakuar në qelqin që përfaqëson
sa natyrshëm ndjej etje. Je gotë e parë, si ftesë për një natë të gjatë... Këmbë
zbathur, dorë për dore dhe një puthje fund shëtitje!
Ti je dehja ime e orës së vonë të natës, kur je në gjëndje
kllapie, midis gjumi e zgjimi, midis nate, midis heshtje, ti bëhesh gllënjka
ime në fundin e shishes! Dua të di a përbëj lumturi njësoj si ti je për mua, të di a
dehesh ti në krahun tim njësoj si bie unë në shikimin tënd.
Ti ma trullos qënien, më bën të të dua prap, njësoj si cikël
i akrepave të orës, që përsëritën e nuk lodhen me njëra tjetrën, si cdo e hënë që rikthehet, si cdo e shtunë
ekzaltimi, ti më rikthen cdo ditë në një botë ku më pushon shpirti në re të
bardha pambuku...
Nuk e di ku është fundi
e kur do të ndaloj, di vetëm që ti ma elektrizon mëndjen. Ke provuar
ndonjëherë të të prekin në pikën tënde më të dobët dhe aty të thuash e ulërasësh në djall të
gjithë, ty të kam pjesën time!
Zgjohem dhe ndjej dhimbje koke, të fortë, si ndjesia jote,
paskam marrë shumë nga ti mbrëmë… Ndjej se gjithë ditën do më shoqërosh, isha e
dehur në ty, më rrembeu nata! Sepse ti do jesh gjithmonë zhdukja ime e vogël, do vij të
strukem në ty, kur botës dua t’i fshihem dhe asnjë errësire të mos më gjejë, do
vij tek ti.
Ti më deh!
Ti je alkool i venave të mia!
Ti je gota që pi me fund, që të djeg kraharorin e të trullos, e botën t'a sjell nën këmbë...
Comments
Post a Comment