“Vlerat e tua nuk do të ulen në bazë të paaftësisë së dikujt për ti shquar ato."

Shumë shpesh, me ose pa vetëdije ne i lejojmë opinionet e njerëzve që të kenë impakt të fortë në ndjenjën tonë të vetëvlerësimit. Vecanërisht të rinjtë, adoleshentët, të cilët po bashkëjetojnë në një botë ku më shpejt zhvlerësohesh sesa motivohesh! Kam pasur edhe unë ditë të tilla, si kushdo, e për dreq asnjëherë nuk e (mirë)kuptoja shprehjen: “Lëre, nuk ja vlen, kjo të bën më të fortë…”
Po si më bën më të fortë dikush që më prish humorin, aq energji sa i duhet të shpenzojë ta bëjë këtë gjë, më mirë të mos flasë…

Me kohën, u mësova se, unë nuk jam ajo cfarë thua ti! Unë jam e gjitha ajo që shoh në pasqyrë, dhe më besoni, se llogaritë më të vështira I kemi përherë me veten.

Ndërkohë që bëja rrugën për të ardhur në punë, në një cep të një kryqëzimi e gjeta po prap aty, si cdo ditë “gjyshin” tek i cili blej lulet për në zyrë.
“Akoma nuk janë bërë për t’u ndërruar lulet gjyshi, nesër ndoshta me luledielli.” (I thërras gjyshi, sepse atë ndjesi të jep.
- Në ditë shoh plot njerëz të kalojnë, nxitojnë, vrapojnë, me fëmijë, me dosje, me karroca, ka dhe nga ata që nuk më shohin, e ndoshta indiferent me lëshojnë dhe një shikim, por pak njerëz blejnë lule… Ja je ti, janë edhe disa cupa kështu si ti të keqen gjyshi,  po lulja është kulturë!, - më tha!

Kulturë!
Është ajo veti që nëse i mungon individit rrjedh në deficenca të tilla të cilat të dëmtojnë edhe ty. Të ushqesh mëndjen, të edukohesh, të duash, të lexosh, t’ë përcjellësh pozitivitet tek njerëzit që të rrethojnë, është kulturë që mëndjet e vogla nuk e mbajnë dot.
Nëse mundesh, kujdesu për të gjitha nga pak, nëse të bën të ndihesh mirë, është e sigurtë që do të bëhet “ngjitëse” tek të tjerët. Kujdesu më shumë për veten sesa për atë sasi “rëre” qe përpiqen të ta lëshojnë kalimtarët e pakujdesshëm gjatë ecjes  në rrugën tënde.

Ti je ajo cfarë ti beson në vetvete se je, ty nuk të bën tjetri më pak të mëncur nëse përpiqet të nxjerrë nga ti dobësitë e tua!

Desantila