Skip to main content

Ti je një prej tyre...


Ka një moment, kur dua të të përqafoj për të gjitha ditët që më ke qëndruar pranë, e të të them se pa ty do të isha një njeri tjetër... 

Do më thuash se për një shoqëri, të thuash "faleminderit" është e kotë, ne qëndrojmë se duam e nuk po i bëjmë "nder" askujt, por sot ndjej të të them:

Faleminderit që nuk më ke lënë vetëm në ditët e mia më të trishta, është kaq e thjeshtë të jesh me mua në kinema, në club, në teatër apo në restorant, por duhet një shpirt i madh që të të mbajë afër në dështime e në gabime...

Faleminderit që më ke lënë të jem unë kur jam me ty, që më ke besuar të gjitha sekretet e vogla dhe që gjithmonë më kë thënë të vërtetën!
Duke u rritur kam kuptuar se sa e thjeshtë është të humbasësh njerëz, sa shpejt largohet një njeri e se cfare shije të lë ikja e dikujt, ndaj dua të të them faleminderit që më ke dëshmuar se bashkë jemi një unitet!

Me ty merr formë tjetër miqësia.




Faleminderit që i jep shkëlqim tjetër ngjyrave të mia të preferuara, që pohon me ngulm për dicka që unë dua ta dëgjoj nga ty, për përqafimet e pafundme, për të gjitha rrugët e udhëtimet e për cdo kujtim, për netët pa gjumë, për të gjitha ndodhitë e për të tjera histori që na presin...

Faleminderit që  ke menduar se si të më kthesh humorin, që më bëre të besoj se me forcën time mund të ndryshoj botën!
Faleminderit që ke ndarë me mua gezimin tënd me të qeshura prej shpirti dhe trishtimin tënd ne lot, faleminderit për gjithcka ndërmjet këtyre!
Faleminderit që mban mënd përhere shijen time të preferuar të akullores, këngëtarin që pëlqej më shumë, ushqimet që nuk dua t’i provoj kurrë e ngjyrën që adhuroj!
Faleminderit që tallesh me mua kur e meritoj, vdes për ate moment, ti më njeh kaq mirë.
Faleminderit që më do edhe kur nuk e meritoj. Faleminderit që qëndron person i njëjtë në një botë që ndryshon kaq shpejt! Që më merr malli për ty e gëzohem pafund kur të rishoh.

Faleminderit që më jep 1000 arsye për të qënë mirënjohëse në një botë që mban pak njerëz si ti...

Përgjithmonë, një mike!

Comments

  1. .October 1, 2025 at 11:12 AM

    Luftova me infertilitetin për vite me radhë derisa më në fund hoqa dorë nga shpresa. Por siç thotë shprehja, ka disa miq që nuk i takon dy herë në jetë. Falë një miku shumë të mirë që më prezantoi me Dr. Dawn, gjithçka ndryshoi.

    Pasi më shpjegoi situatën time, Dr. Dawn premtoi të më ndihmonte me një ritual shtatzënie. Sinqerisht, nuk besoja se do të funksiononte sepse isha tashmë 40 vjeç, por vendosa të ndiqja udhëzimet. Për habinë time më të madhe, vetëm tre javë më vonë, mbeta shtatzënë!

    Gëzimi në zemrën time - dhe në zemrat e burrit dhe familjes sime - ishte përtej kontrollit kur u tregova rezultatin pozitiv të shtatzënisë. Më vonë linda në mënyrë të sigurt dhe paqësore, dhe pas një viti e tetë muajsh, mbeta shtatzënë përsëri. Ishte vërtet një mrekulli e pashpjegueshme.

    Që atëherë, ia kam rekomanduar Dr. Dawn shumë grave të tjera, dhe rezultatet e tyre kanë qenë gjithashtu pikërisht ashtu siç pritej. Kjo është arsyeja pse e rekomandoj me gjithë zemër Dr. Dawn për çdo grua që lufton me infertilitet, probleme martesore ose marrëdhënieje, sëmundje ose çdo lloj problemi shpirtëror. Ai me siguri do të ofrojë një zgjidhje të përhershme.

    📞 WhatsApp: +2349046229159
    📧 Email: dawnacuna314@gmail.com

    ReplyDelete

Post a Comment

Popular posts from this blog

Dashuria të ngrihet në këmbë!

Po venitet dashuria. Jo ajo që përmendet në vargje të zhurmshme, por ajo që merr frymë mes njerëzve, që dridhet në heshtje kur sheh dikë të lënduar, që rri e përulur në qoshe shpirtrash të ndrojtur. Ajo dashuri e thjeshtë, e ndjerë, që nuk ka nevojë për fjalë të mëdha, po tretet si një aromë e vjetër që askush nuk e ndien më. Po shndërrohet në kujtim, në një ndjesi që njerëzit përmendin me mall, por nuk e përjetojnë më. Njerëzit janë bërë të ngurtë, sikur cdo ndjenjë t’i rëndojë. Flasin për dashurinë, por pak kush e njeh. Shumë duan të duken të dashuruar, pak duan vërtet. Zemrat janë kthyer në mjegull, të lodhura nga pritjet, nga zhgënjimet, nga mungesa e butësisë. Dhe kështu dita-ditës ndjeshmëria zbehet ndërsa shpirtrat mbeten bosh, si shtëpi pa dritë. Njerëzit nuk besojnë më në përqafime të sinqerta, sepse janë mësuar me duar që prekin, por nuk ndiejnë. Nuk besojnë më në fjalë, sepse janë lodhur nga ato që tingëllojnë bukur, por peshojnë pak. E kemi harruar gjuhën e syve, përkëd...
4 comments
Read more

Të kam dashur shumë

Të kam dashur shumë. Jo siç e thonë në këngët e lehta apo në filma ku gjithçka përfundon në një përqafim dhe muzikë në sfond. Të kam dashur në heshtje, në thyerje, në netët kur fjala "mirupafshim" nuk kishte garanci kthimi. Të kam dashur në çdo version të kohës. Në ato ditë naive kur gjithçka ndodhte pa u menduar gjatë, dhe në ato netë më të vona kur gjithçka analizohet kur edhe ndjenjat që dikur thjesht ndiheshin, tani shqyrtohen, vihen në peshore, kërkojnë arsye për të qëndruar. E megjithatë, ndonjë gjë tek ti mbeti e paprekshme nga logjika. Një pjesë që nuk u zhvesh kurrë nga ndjenja, një kujtim që nuk kërkonte justifikim për të qenë. Koha është mjeshtre e fshehtë. Ajo jo gjithmonë vjen e mbrapshtë, ndonjëherë rregullon gjithcka. Shkrihet ngadalë mbi kujtime dhe i formëson ndryshe. E butë dhe e ashpër njëkohësisht, ajo gdhend kujtimet me një dorë që vetëm pas shumë vitesh e kupton se çfarë ka krijuar. Ajo që dikur dukej si fundi i botës, një dhimbje që dukej se s’kishte ...
2 comments
Read more

Ne pa ty!

Unë them e bardhë! Ti thua e zezë! Unë them po vij. Ti thua unë po iki! Dhe kështu jeta ime ka gjithmonë ngjyra ndërsa e jotja bardh e zi. Sa më shumë të kërkoj aq më larg shkon ti, dhe kështu ditët e mia mbeten peng i dëshirave, ndërsa ti një njeri që ende nuk di vlerën e një dhurate të shtrenjtë, jetës! Unë them ndjej, ti thua harro. Unë zgjas dorën, ti mbyll grushtin. Dhe kështu hapësira mes nesh bëhet mur, një mur që më mban larg teje, por jo larg ëndrrave të mia. Ti jeton në hije, unë jetoj në dritë, ti zgjedh të ikësh, unë zgjedh të mbetem. Unë shikoj qiellin dhe shpresoj për një moment se gjërat nuk do të jenë gjithmonë kështu, ti shikon rrugën dhe ikën nga çdo pritje. Netët e mia janë të mbushura me heshtjen e dritave të vogla të yjeve ndërsa ditët e tua kalojnë pa e kuptuar bukurinë që të rrethon. Ndjej tingujt e shpresës, ti ndjen zhurmën e boshllëkut. Sa më shumë përpiqem të të afroj, aq më shumë largohesh, dhe ndonjëherë mendoj se ndoshta kjo është mënyra jote të jesh, të ...
2 comments
Read more