Lumturisht e pamartuar!

Kohët e fundit më është bërë shpesh pyetja "Pse nuk je martuar?" Me guxim të madh madje shtojnë  "Nuk ke shumë kohë, vajte 28", thua  ti se etaloni matës për këto gjëra është mosha… Edhe nëse ti ke një të dashur, që nuk ka rëndësi sesi  është, nga vjen dhe cfarë përfaqëson, rëndësi ka “kur do martohesh me të?!” Ka dhe disa pyetje interesante nga shumëllojshmëri individësh që duke u treguar të përfshirë në bisedë të pyesin: "A e sheh veten ndonjëherë të martuar?" " A do të jesh e gatshme për të blerë një shtëpi me vete pa qenë e martuar? " "A ka ai ndonjëherë ndërmënd të të flasi për martesën? " "A ke folur ti ndonjëherë me të për martesën?" " A e di ai se çfarë lloji unaze të pëlqen ty". Një hetuesi e jashtëzakonshme!

Kam vendosur të shpjegoj dhe të flas për shoqet, miket, koleget, familjarët, të dashuruar e të pamartuar!

Dashuria nuk është gjithcka që ju nevojitet. Dashuria është pjesa më e lehtë e një marrëdhënieje, por ka qindra  komponentë të tjerë që dy njerëz duhet të kenë për të qënë në funksion pozitiv të një marrëdhënie. Komunikim, besim, respekt dhe besnikëri(që të gjitha marrin kohë…). Ato kërkojnë energji dhe përkushtim nga të dy. Në gjendjen time personale, kam pasur kaq shumë komponentë të tjerë për të marrë në konsideratë sesa zhvillimin e një marrëdhënie. Mora kohën time dhe u përpoqa ta vë në funksion të një qëllimi që do të jetë i shëndetshëm për një marrëdhënie e cila nuk nxiton të jetë brënda asaj cka unë konsideroj të duhur.

Kam nevojë për pavarësi. Kjo është arsyeja më e rëndësishme që unë nuk jam e martuar që javën e parë që kam takuar një mashkull. E kam të nevojshme t’a përjetoj pavarësinë. Dhe të ndihem e gatshme që në momentin që jam mjaftueshëm e “oksigjenuar” me atë cfarë dua të bëj, aty t’i jap vetes një horizont për një hap më të sigurtë.

Martesa kërkon edhe siguri ekonomike, dhe mos më thoni se mbi të gjitha ka rëndësi dashuria, nuk më rezulton kështu në praktikë nëse në duar do të mbash një fëmijë të paushqyer e ti drejtosh lugën  me dashuri për t’i ngopur stomakun! JO.

 Se në fakt kush nuk do ta donte një unazë me diamante e ta postonte me vrap me nënshkrimin “Game Over Baby", por në botën e sotme duket sikur kjo është më e rëndësishme se vetë zotimi për të martesë.  Lejomëni të jem e sinqertë, martesa është e frikshme, ju jeni e detyruar ligjërisht të jeni pjesë e një personi tjetër përgjithmonë. Martesa duket me të vërtetë e bukur në foto, dasma duket si një shpërthim, por prapaskena që është një angazhim shumë serioz që shpresojmë se do të ndahet me gjithë zemër nga dy persona për dhjetëra vitet që vijnë, nuk është aq e lehtë. Merrni kohë për të folur për të vërteta, të pranojnë se shumë martesa nuk funksionojnë asnjëherë ashtu sic duhet dhe kudo ka ngritje-ulje në momente të ndryshme. Dhe duke e ditur se është në rregull që të jesh e shqetësuar në lidhje me martesën, kjo nuk do të thotë se jeni me personin e gabuar, thjesht dëshiron të marrësh kohë për t'u siguruar që martesa është e drejtë për ty.

I kam dhënë gjithashtu vetes një grimë të hirit në departamentin e martesës. Unë nuk jam e martuar dhe nuk dua të martohem dhe është komplet zgjedhja ime dhe jam shumë e lumtur për këtë. Gjithë jetën time kam qenë në këtë udhë normale për një  një bashkëjetesë pa përfshirë veten dhe “tjetrin” në detyrime ligjore. Nuk e shoh asapak martesën si një gol tjetër që kam nevojë për të arritur, kam kuptuar gjerësisht se momentet më të bukura të jetës nuk kanë përfunduar në institucionin e martesës, nuk ma bën të lumtur ekzistencën dhe qënien time një martesë , të lumtur më bëjnë udhëtimet, castet që kam qeshur me shpirt, dhe cdo gjë që kam bërë e më ka mbushur shpirtin.

Presionet “e botës”, për të bërë një shkollë, një master, për të gjetur një punë, për t’u “rehatuar” me gjetjen e një “burri” nuk më afektojnë aspak dhe me plot gojën do e citoja Ilva Taren në një fjalim që ka mbajtur për TEDx: “UNË NUK I KAM TË GJITHA, POR JAM E LUMTUR"!

DESANTILA