Sot realisht po mendoja se si është
të jesh femër, jo fizikisht më shumë sesa një mëndje-femër. Luftë pa numër është!
Sa “shpërthime” e “dëme” bëjmë ne, pa folur fare madje. Skena që marrin jetë
aty për aty, ndërtohen, ngrihen personazhe, shumicën e kohës janë flluska, ose
janë të lindur në imagjinatën tonë, e sigurtë kjo. Mënyra se si ne shohim botën,
kam përshtypjen se është më e vështirë se të ngresh një peshë prej 200 kilogramësh.
Është quajtur rëndom kudo si “shqisë
e gjashtë” e femrave, intuita e pagabueshme si një shigjetë Robin Hood-i mbi
mollën që qëndron mbi kokë!
Për një gjë ju siguroj, kjo “forcë
madhore” (dhe mos qeshni se ashtu është) që na shoqëron kudo, është e
pakonceptueshme për mëndjen e një mashkulli. Të paktën me aq sa di e sa më kanë
thënë!
Meshkujt kanë një lloj prizmi të
të shikuarit të situatave në një sy më të ftohtë emocionalisht, gjë që i bën
ata të kenë një kontroll ndaj gjëndjeve të cilat ne i përjetojmë si “shock”
emocional apo surpriza me pasoja!
Po më thuaj pak, si mund të
mendosh ndryshe nëse AI, pasi ti i ke dërguar një mesazh nuk të kthen një përgjigje
për rreth tre orë, ose më shumë… “Me siguri i është prishur telefoni”, do
hidhte një gur bjondja, “ose ka vdekur”, do thoshte bjondja tjetër, “se nuk ka
mundësi”. Ndërkohë ai “bjondi” është thjesht në gjumë, pas një dite të lodhshme
dhe të telefonon kur zgjohet, pasi ty të është ngritur tensioni 4 herë, ke vrarë
njerëz me mëndje, je bërë protagoniste e një ngjarje që ti dhe “skenaristja”
jote shoqe e keni shkruar bukur fort, keni menduar cdo rrjetë merimange që mund
të lidhë situatën në fjalë me ndodhitë e një viti shkuar…
Si të mos mjaftonte mëndja jote,
ty të vishet arsyeja edhe me 100 mënyra të tjera aludimi nga miket e ngushta,
domosdo, gjithësecila shtron kartat e veta të hipotezave, që si për dreq e keni
vënë re si formohen vetvetiu si puzzle dhe e gjeni veten duke përplasur duart
me njëra-tjetrën në pohim entuziast: E shikon?! E dija. Hahahaha… (mgërdheshje
kënaqësie e këtij momenti).
Si vizitor i paftuar më duket kjo
intuita, që domosdo do e gostisësh se helbete shqiptarë jemi, këto salltanete
na i kanë lënë trashëgim të parët, POR kjo veti e gjashtë brënda llojit tonë,
duhet shfrytëzuar, në sensin pozitiv, që t’i japim një kuptim rrethanave të
cilat ndodhemi, duke përputhur realitetin brënda nesh dhe jashtë nesh, duke lënë
jashtë aureolës cdo “skelë ndërtuese”, që përvecse na ngop trurin me ankth,
ushqen shpirtin me produkte me shumë kalori të panevojshme.
Edhe pse thellë-thellë e sipërfaqe
shkruar, ne nuk na gënjen intuita, shoqja e veshur djall në kokë, ajo e keqja që
është në luftë të përhershme me paqen tënde, ajo që të godet ndonjëherë me
cekic e ti pranon se paske qënë në letargjizëm mendor deri në atë moment, është
kukulla e ndërtuar nga ti vetë, stolisur gjerdaneve më të bukur, me syckën mbi
lupë përherë…
Si burrat vazhdojnë të gënjejnë,
mashtrojnë dhe tradhëtojnë, është koha të pranojmë se intuita e një gruaje nuk
është më vetëm mit; kjo është një nga
gjërat e pakta të ndershme në jetën tonë!
Desantila
Comments
Post a Comment